Schokkende reportage over (on)mogelijke euthanasie bij dementie

Array

euthanasieGisteravond werd in een reportage van Zembla met een drietal gevallen duidelijk hoe moeilijk het is om euthanasie te krijgen als men dement is, ook al is vooraf een verklaring daartoe opgesteld.  Dit, terwijl  de euthanasie-wet wel mogelijkheden biedt, aldus mevrouw Borst (minister van Volksgezondheid, tijdens de aanvaarding van de euthanasie-wet ) in de uitzending.

Standpunt KNMG:
‘Als een patiënt niet kan communiceren, kan een SCEN-arts niet bepalen of aan alle zorgvuldigheidseisen is voldaan. Levensbeëindiging is dan, ook met een schriftelijke wilsverklaring, onverantwoord. Dit standpunt verwoordde artsenfederatie KNMG gisteren  in een uitzending van Zembla over euthanasie bij gevorderde dementie.

Een patiënt moet tot het moment van uitvoering van euthanasie de wens om te sterven op enige manier in woord of gebaar duidelijk kunnen maken aan de SCEN-arts. Alleen dan is euthanasie professioneel te verantwoorden. Bij gevorderde dementerenden is dit moeilijker vast te stellen. De medisch-professionele norm is op dit punt strenger dan de wet. Lode Wigersma, directeur beleid KNMG, in Zembla: ‘De reden is eenvoudig: dokters zijn er om lijden te verlichten. Als je als arts niet meer kunt verifiëren of iemand op dat moment ondraaglijk lijden ervaart, kan je niet overgaan tot euthanasie.’

Klanken, gebaren of lichaamstaal
Communicatie mag ook non-verbaal zijn, via klanken, gebaren of lichaamstaal, maar deze moet er dus wél zijn. Een schriftelijke wilsverklaring alleen is niet voldoende. Wigersma: ‘Denk bijvoorbeeld aan een dement iemand met een wilsverklaring, die niet (meer) om de dood vraagt. Moet diens eerdere wens dan maar worden uitgevoerd? Je wilt toch weten of iemand er nog achter staat.’

Tijdig in gesprek
De artsenfederatie beseft dat een patiënt met beginnende dementie zich geconfronteerd ziet met het uiterst moeilijke dilemma of hij op dat moment al een actief euthanasieverzoek doet, omdat hij dit later misschien niet meer kan bevestigen. Het is dan ook heel belangrijk dat artsen met patiënten en hun naasten op tijd en herhaaldelijk in gesprek gaan als deze situatie zich voordoet. Wat is de wens van de patiënt, hoe staat de arts hierin, wat zijn mogelijkheden en grenzen, wat betekent een schriftelijke wilsverklaring? ‘Het schriftelijke euthanasieverzoek geeft niet de absolute doorslag, maar heeft in zulke situaties wel grote waarde als richtsnoer en aanknopingspunt,’ aldus Wigersma.”

Op de website van de KNMG staan de volgende links:

Tijdig spreken over het levenseinde: patiëntenbrochure en handreiking voor artsen

 

Recente artikelen